Fifty Fifty

==Fifty Fifty==

Tekst/muziek: Gerry De Mol

Ze geeft de katten melk Een halve tas voor elk Ze ruimt de tafel af Een bord, een lege tas Ze neemt het stof af van de boeken Die haar elke dag verzoeken Kom doe me open, lees me leeg Ze twijfelt wel.. maar veegt De kamer en zit neer

Ze hadden bij hun eerste zoen Nog niet zoveel te doen En het leek eerst wel niet op liefde het was meer een visioen en elke waarheid was zo klaar ze hadden niets meer dan elkaar en al de rest was fout maar dat laat je koud als je van visoenen houdt

Als je twenty twenty bent Denk je nog dat alles went Dat je alles van de wereld kent Deeltijds keizer, deels regent Van de hele ondermaanse of toch tenminste het Germaanse

Er waren uren dat ze wist Dat ze zich altijd had vergist Er waren dagen dat ze zocht Waaraan ze haar dromen had verkocht Ze hing de luiers met haar leven Aan een draad, al was het even Dacht ze dat het wel zou slijten Maar ze wist nooit echt van wijken Er was niets mooier dan dit leven

Hij was er steeds maar ook niet echt Er was de wereld, er was werk De snelle babbel bij ‘t ontbijt zijn diepe wallen na een tijd En ‘s avonds in de luie zetel Vielen zijn ogen sneller neer Vielen zijn ogen op haar ogen Keerden zijn woorden Vlugger weer

Want als je thirthy something bent Denk je dat het nog wel meer went Dat je nog niet heel de wereld kent Maar je komt dichter en je rent Je rot om toch te slagen Als je thirty something jaren hebt verdragen

De was in de wasmand De strijk, de plank Gevallen bladren op het pad de losse trede aan de trap Het streepje zonlicht op De krant van gisteren nog Zijn pantofffels aan het bed Netjes naast mekaar gezet Is dit geluk of net misère dan beseft ze : het is beiden

En elke ochtend in zijn zetel Checkt hij of de wereld betert Hij ziet de bomen, het kasteel, alsof ze met een fijn penseel een perk van groene tubes olieverf, een werk van Rubens, zijn getekend in zijn leven en als het kan nog even en als het mag nog meer

Want als je fifty fifty bent Denk je dat het al lang went Dat je minder van de wereld kent Deeltijds mens en deels patiënt Van de grote vragen Als je fifty fifty jaren hebt gedragen

Ze geeft de katten melk Een halve tas voor elk Ze doet de deur weer dicht Dan is die rommel weer uit zicht Ze ziet de bloemen die verwelken Zet de strijkplank weer in Elke Haar kamer Drinkt wat water En zit neer

Eva De Roovere: zang Gerry De Mol: gitaren Wouter Vandenabeele: violen Lode Vercampt: celli