Menuet

== Menuet ==

Ze borstelde haar haren Op ’t randje van het bed Alsof hij haar daar jaren Terug had neergezet

En boog ze weer voorover En wees ze met een pink De randen rond haar ogen Is dat weer een rimpel die begint?

’t zijn barsten in de spiegel zei hij, als zij iets vroeg hij kon nooit zo goed liegen of toch nooit goed genoeg

Ze borstelde haar haren En streek zich langs een wang Ze voelde al die jaren Ze voelde zich wat bang

Ze doofden alle lichten En zagen zo niks meer Hij voelde haar gezicht en Herkende haar plots weer

’t zijn barsten in de spiegel zei hij, als zij iets vroeg hij kon nooit zo goed liegen of toch nooit goed genoeg

Zijn hele lange leven Had hij nooit iets gevraagd Zij had het hem gegeven En had ook nooit geklaagd

Haar krokodillentranen waren ’t mooiste wat hij ooit zag mooier dan al die jaren of een menuet van Bach.