Soms Is Niet Voor Altijd

==Soms is niet voor altijd==

Tekst/muziek: Gerry De Mol

Ze heeft de cactus op haar koffer klaargezet Haar schoenen staan mooi in een rijtje op haar bed Haar mooiste kleren opgevouwen en ze telt Nog een kwartiertje en ze is hier voor goed weg

Ze veegt de tafel af, de kruimels van ‘t ontbijt Vallen door haar vingers als klein duimpje indertijd Laat ze haar mooiste sporen liggen, de sporen van de tijd wat overblijft van al die jaren: de restjes van haar spijt

Soms wil ze echt wel blijven soms wil ze niets meer kwijt soms wil ze eeuwig drijven soms is er wat respijt soms is niet voor altijd

Dan bladert ze doorheen zijn haren, zoekt ze in zijn hoofd Ze kamt de laatste twijfel weg, ze plukt de laatste droom de laatste slechte reden weg, het laatste klein geloof, in die eerste wilde jaren, die haar hebben verdoofd

ze zet het cactusplantje terug, iets moet het huis bewaken ze geeft het water en ze vraagt: hou jij hem in de gaten zeg hem dat hij vrij is, zich geen zorgen meer moet maken ze zwaait nog naar de spiegel om ook zichzelf achter te laten

Soms wil ze blijven drijven soms wil ze niets meer kwijt soms wil ze eeuwig blijven soms is er wat respijt soms is niet voor altijd

De deur die klemt, de tree die kraakt, de sleutel in het slot De barsten in het vensterraam, ze draait zich nog eens om Ze luistert nog een laatste keer, de stemmen van het huis Nog een keer belt ze aan, maar er is niemand thuis

Eva De Roovere: zang Gerry De Mol: gitaar, santour